Ik ga nu echt heel hard achteruit!

Gisteravond hebben we de bestraling af moeten zeggen omdat ik me te beroerd voelde. Ik kreeg een diarree aanval, was kletsnat van het koud zweet en voelde me ontzettend brak. Omdat ik toch al zo erg op zag tegen de bestralingen de knoop doorgehakt en definitief gestopt met de bestralingen.

Vervolgens hebben we de night care moeten bellen omdat ik tegen een hengst van een paniekaanval aangelopen ben. Angst om te leven, angst om dood te gaan, angst voor wat dan ook. Nog nooit meegemaakt. Heeeeeeeel beangstigend!!!!
Gelukkig hadden ze de juiste medicatie bij zich, ben ik na een uur in slaap gevallen en de nacht redelijk goed doorgekomen.

Vanochtend hadden we onze afspraak met Professor Kruitwagen in Maastricht. Met hem ook uitgebreid overal over gesproken.
Tijdens het gesprek merkte ik dat de paniekaanval weer zijn kop op aan het steken was. Niet zo heftig als gisteren maar de hengst was toch weer terug en blijft ook de hele tijd vanaf een afstandje om me heen draaien.

Mijn huisarts, dr. Roos is zojuist hier geweest, we hebben heel uitgebreid overal over gesproken en hij heeft me de juiste medicatie voorgeschreven om de hengst te lijf te gaan. Gelukkig!

Er is heel uitgebreid gesproken over doodgaan en mijn proces en het ziet er echt niet goed uit. Ik heb totaal geen eetlust en blijf ook afvallen. Ik ben duf en brak en futloos en er komt niets meer uit me.

Ik heb ook besloten om mijn blog vanaf nu weer in handen van Robbie te geven omdat het me te veel kracht kost het te vullen.

Ik wil jullie ook vragen om me per sms zo veel mogelijk te gaan ontlasten om af te spreken, ik krijg het niet meer voor elkaar.

Bah, het lijkt wel alsof ik mijn afscheidsblog aan het schrijven ben maar dat ik nou ook weer niet de bedoeling. Nou ja…….. voor nu voor iedereen een hele dikke kus!

Love you all!!!

Weer een week bestraling verder.

Vanavond heb ik nummer 7. Gelukkig!!!!!!

Het gaat nog steeds niet goed met me. Ik eet echt heel slecht, eigenlijk bijna niet. Blijf ook afvallen wat natuurlijk niet gek is. Rob maakt zich grote zorgen en blijft de hele tijd met eten om me heen draaien waar ik op mijn beurt weer niet tegen kan dus we gaan niet echt lekker samen.
Ik slaap de hele dag. Ben vandaag zelfs gewoon in bed blijven liggen.

Ik heb niet veel pijn dus dat is de andere kant maar brak en futloos voelen wordt je ook niet echt blij van.

Zelfs typen gaat moeizaam. Ik krijg mijn vingers amper van het toetsenbord opgetild.

Ik hoop echt dat ik volgende week, als ik alle bestralingen gehad heb weer wat bergop ga anders ga ik me met Rob mee grote zorgen maken.

Ik ga niet goed, de bestralingen zijn een opgave!

Na afgelopen weekend ga ik steeds slechter. De pijnen in mijn rug en maag worden steeds groter en ik voel me steeds brakker worden. Het iedere keer in de taxi naar Maastricht op een neer gaan om te bestralen voelt als een hele grote opgave voor me. Ik heb zojuist met Rob aan de telefoon gesproken over hoe we dit samen moeten gaan oplossen, ik ben weer naar het punt toe aan het groeien dat ik niet meer alleen kan zijn.
Het gaat zo op en af en heen en weer. Ik vind het moeilijk te bevatten allemaal.

Dinsdag 4 februari 1e bestraling!

Morgen heb ik de 1e bestraling, volgend door woensdag, donderdag en vrijdag. En daarna nog 6x.


En verder voel ik me niet zo goed. Zaterdagavond hadden we een ruig feest van een goede vriend die 50 is geworden maar ik heb het maar 2 uur vol gehouden. Daarna heb ik me helaas naar huis moeten laten brengen.
En gisteren ben ik ook brakkig geweest zonder eetlust. Ben ook weer een kilo afgevallen.
En nu voel ik dat ik af moet gaan zeggen voor Valkenburg en dit doe ik echt alleen bij grote uitzondering.
Mmmmmm, misselijk, geen eetlust, brak, eigenlijk alleen zin om te slapen.
Ik hoop echt dat die bestraling haar werk gaat doen. En al helemaal dat de bijwerkingen mee gaan vallen.

To be continued!!!!

We gaan weer bestralen. Zie er tegenop maar succes lijkt verzekerd!

Vanochtend zijn Rob en ik de hele ochtend in het ziekenhuis geweest. Eerst gesprek radiotherapeut, daarna gesprek verpleegkundige daarna scan en aantekenen lijnen op mijn lichaam.

Volgens de radiotherapeut zit Tristan de Tumor op een dusdanige plek dat hij goed te raken is. Middels het bestralen is er een grote kans van slagen om hem een stuk kleiner te krijgen en dit betekent dan automatisch ook veel minder klachten.

Wel wordt er op voorhand al weer gesproken over de bijwerkingen: misselijk en diarree. Dit heb ik de vorige keer ook gehad en hier zie ik wel heel erg tegenop maar ik ben voorbereid, we gaan het wel zien.

Ik wordt nog gebeld wanneer ik ga beginnen.

Daaaaaaaaaaaaaaaaag
xxxxxxxxxxxxxxxxxxx

De lijn van beter voelen blijft gestaag omhoog lopen!

Lieve mensen,

Na mijn vorige positieve blog kan ik nu weer positief berichten.
Ik heb me de afgelopen week heel erg goed gevoeld. De pijnklachten blijven continue vrij laag wat mijn kwaliteit van leven alleen maar ten goede komt.

Rob en ik zijn gisteren naar de sauna geweest en vanochtend ben ik zelfs buiten de deur kunnen gaan ontbijten en nog een uurtje shoppen met Sabine. Als er wat te sjnepkes shoppen is ben ik van de partij. Uitleg: sjnepkes is zware uitverkoop, liefst 70% hahahahahaha.

Verder was er nog goed nieuws van Prof. Kruitwagen. Vorige week heeft hij ons al verteld dat mijn tumormarkers weer een stuk lager waren. Vorige keer 373, nu 298. Prof. Kruitwagen was erg verrast dat ik met de rolstoel naar binnen werd gerold, gezien deze uitslag. We zijn dus nog niet gestopt met de hormoonkuur en laten volgende keer (over 4 weken) weer prikken om te kijken wat er dan gebeurd is. Daarnaast heeft Kruitwagen, op mijn verzoek, met de radiotherapeut besproken of er niet toch nog mogelijkheden tot bestralen zijn en volgens de radiotherapeut zouden deze er zeker nog moeten zijn. Ik verwacht dus een oproep van de radiotherapeut om het met hem te gaan bespreken. Ik weet nog niet of ik het ook ga doen, ik heb er de vorige keer toch behoorlijke bijwerkingen van gehad maar ik vind het zeker de moeite waard om het te gaan bespreken.

Love you all!!!

Ik ga gelukkig weer een stuk beter!

Nadat vorig weekend de thermometer onder nul gezakt was ga ik nu gelukkig weer een stuk beter. Het gaat echt enorm op en neer!!

De pijnmedicatie is iets opgeschroefd en dit zorgt er voor dat ik over de grote lijn minder pijn heb. En gelukkig ben ik er niet veel suffer van geworden.

Eergisteren waren Rob en Sander jarig. Barry was zo lief om zijn huis en bar beschikbaar te stellen voor een klein feestje. Ik heb de hele dag voorgeslapen omdat ik er perse bij wou zijn. En ik heb het van 9 tot 12 volgehouden, was hier erg blij mee. En Barry nogmaals bedankt voor dit uberlieve gebaar.

In de Goudsberg in Valkenburg (mijn Cursus in Wonderen plek) hebben ze afgelopen nacht een vigil voor me gedaan. Dit betekent dat ze met een aantal mensen op aflossing de hele nacht voor me hebben gebeden en contact hebben gemaakt met de Gouden Christus Energie. Ik ben hier zo dankbaar voor en vind dit zo’n lief gebaar. Dit zijn de wonderen die op dit moment zo in overvloed in mijn leven gebeuren.

Dus lieve mensen………..de ergste schrik na afgelopen weekend is er weer een beetje vanaf. Ik ben van alle mensen die zich hebben gemeld dat ze me graag willen zien een lijstje bij aan het houden en ik ga jullie allemaal contacten om iets af te spreken. Nu ik me weer een stuk beter voel geeft me dit weer wat ruimte om rustig aan iedereen in te gaan plannen.

Dikke kus allemaal!
Love you all!